Nowość
DIAGNOSTYKA I TERAPIA MANUALNA. Studium przypadków.

Przewiń do szczegółów produktów

2 000,00 zł 1 800,00 zł

Promocja ważna do: 30.09.2020r.

Dodaj do koszyka

Opis produktu

4 dniowy kurs DIAGNOSTYKA I TERAPIA MANUALNA. Pakiet TM1 odc. L-S, biodro +TM2 TM2 głowa, odc. C, bark

Odcinek lędźwiowo-krzyżowy, struktury miednicy, staw biodrowy

Kompleks lędźwiowo miedniczno biodrowy (LMB) to obszar ciała, którego objawy mogą świadczyć o  dolegliwościach pochodzenia stawowego, neurologicznego, jak i tych spoza układu ruchu. Dlatego też podstawowym założeniem kursu jest nauka precyzyjnego stawiania diagnozy. Jej dopełnieniem jest dokładnie i bezpiecznie wykonana terapia, czego kursanci uczą się poprzez Podstawowym celem kursu jest uzupełnienie wiedzy klinicznej o diagnozowaniu, różnicowaniu objawów oraz doborze odpowiedniej terapii pacjenta. 

Głowa, odcinek szyjny i piersiowy oraz bark 

Precyzyjna diagnostyka i terapia głowy, szyi i obręczy kkg stwarzają niemałe możliwości przywrócenia zdrowia naszym pacjentom. Głowa oprócz mózgu i stawów skroniowo-żuchwowych to także reprezentacja zmysłów naszego całego ciała. Szyja posiada najwięcej mechanoreceptorów, które koordynują pracę tkanek wzdłuż całego kręgosłupa. Z kolei obręcz barkowa wraz z kątami żylnymi i licznymi splotami nerwów to początek superprecyjnego łańcucha chwytnego kończyny górnej. Na tym module kursu dokładnie zbadamy i poddamy terapii te struktury, co w niejednym przypadku pozwoli nam zniwelować bóle głowy, zespoły zamrożonego barku czy też promieniowania z okolicy odc Th-C.

W trakcie kursu: 

  • Zostaną omówione dysfunkcje na przykładach pacjentów oraz osób biorących udział w kursie
  • Prowadzący przekaże wiedzę w praktyczny konkretny sposób, tak aby każdy z uczestników mógł utrwalić sobie daną czynność lub technikę.
  • Nauczysz się “protokołów postępowania” porządkujących kolejność i sposób diagnozowania pacjenta.

Prowadzący kładą akcent na holistyczną pracę z organizmem, integrującą wiedzę z zakresu terapii powięziowej, medycyny manualnej, osteopatii i treningu propriocepcji. Podejście to ma na ccelu nie tylko zniwelowanie objawu dolegliwości, ale także długotrwałe utrzymanie efektu terapii.

fizjoterapeutów, terapeutów manualnych i lekarzy, posiadających podstawowe doświadczenie pracy w swoim zawodzie.

Jeśli uczestnik jest studentem, powinien znać podstawy anatomii i rozumieć opis przedstawiony w programie kursu.

Odcinek lędźwiowo-krzyżowy

  1. Prowadzenie wywiadu: historia, praktyczna wiedza o lekach i ich działaniu, wywiad rodzinny, wywiad układowy i narządowy. Badanie funkcjonalne: oglądanie, palpacja testy. Red i yellow flags a inni specjaliści.
  2. Anatomia topograficzna i funkcjonalna: ćwiczenia z oznaczaniem struktur i funkcji. Anatomia palpacyjna: struktury nerwowe, więzadłowe, naczyniowe a mięśniowo-powięziowe.
  3. Stabilność a mobilność odcinka L-S: funkcje kompleksu LMB, zakres osobniczej ruchomości stawów, inne.
  4. Najczęściej powstające restrykcje mięśniowo-powięziowe. Tensegracja i terapia wyrównywania napięć przenoszonych w ciele człowieka. Uwalnianie mięśniowo-powięziowe oraz punktów spustowych.
  5. Kompleks ruchowy LMB a funkcjonowanie układu moczowo-płciowego.
  6. Mobilizacje tkanek miękkich, techniki pozycyjnego rozluźniania Johnsa, Schiowitza oraz techniki energii mięśniowej (MET).
  7. Mobilizacje stawów.
  8. Manipulacja – czy i kiedy stosować? Red flags i bezpieczeństwo zabiegu. Wyznaczniki jednoznacznej blokady stawowej.

Badanie trzewne, mięśni brzucha i biodrowo-lędźwiowych

  1. Podstawowe pytania nakierowujące na problem wisceralny i łączenie odpowiedzi z objawami z układu ruchu. Unerwienie narządów a unerwienie wybranych części narządu ruchu – przykłady dolegliwości. Uwzględnienie red flags.
  2. Badanie trzewne w kierunku wykluczenia niebezpieczeństwa: tętniak aorty, 9 punktów na jamie brzusznej, wątroba i woreczek żółciowy.
  3. Badanie ruchomości wątroby, żołądka, jelit.
  4. Badanie mięśni brzucha: mięsień prosty, mięsień poprzeczny i ich wpływ na narządy trzewne. Mięsień biodrowo-lędźwiowy i jego znaczenie w dolegliwościach układów i narządów wewnętrznych.
  5. Znaczenie mechanoreceptorów trzewi. Praca włókien tonicznych i fazowych.
  6. Kwestie psychogenne, m. in. zespół jelita drażliwego, przyswajalność składników odżywczych, pokarmów, inne.
  7. Wywiad dot. układu pokarmowego z perspektywy fizjoterapeuty? Główne dolegliwości: wzdęcia, ptoza żołądka, przepuklina żołądka, brak mobilności narządów, napięcia więzadeł wątroby, sieci mniejszej, krezka jelita cienkiego, krezka esicy, operacje i blizny.
  8. Techniki rozluźniania trzewi.

Przepona

  1. Anatomia przepony i jej połączenie z narządami jamy brzusznej: wątroba i jej więzadła, przełyk, żołądek – rozwór dla przełyku, aorty, żyły głównej dolnej.
  2. Techniki rozluźniania łuków, ścięgien i mięśnia przepony.

Układ moczowo-płciowy

  1. Anatomia dna miednicy: mięśnie dna miednicy, ich osłabienie oraz przeciążenia.
  2. Dolegliwości związane z dnem miednicy: zapalenie pęcherza moczowego, cysty na jajnikach, endometrioza, inne.
  3. Spojenie łonowe: badanie, objawy wynikające z dysfunkcji spojenia łonowego.
  4. Techniki pracy z dnem miednicy i spojeniem łonowym.

Staw biodrowy i krzyżowo-biodrowy

  1. Palpacja stawów krzyżowo-biodrowych i biodrowych (struktury kostne, więzadłowe i mięśniowe).
  2. Techniki pracy z dnem miednicy i spojeniem łonowym.
  3. Stabilność miednicy, zastosowanie stabilizacji pasem.
  4. Testy różnicujące staw krzyżowo-biodrowy od innych struktur np. odcinek lędźwiowy kręgosłupa, staw biodrowy, problemy mięśniowe (testy wyprzedzania, więzadeł miednicy, trójetapowy, przeprostu, inne).
  5. Techniki tkanek miękkich dla mięśni miednicy i stawów biodrowych (masaż tkanek głębokich, mięśniowo-powięziowe rozluźnianie, terapia tiger points).
  6. Mobilizacje i manipulacje miednicy (skośna lub skręcona miednica). Techniki na kość krzyżową.
  7. Leczenie kompleksu miednicznego technikami pozycyjnymi.

Odcinek lędźwiowo-krzyżowy, struktury miednicy, staw biodrowy

Kompleks lędźwiowo miedniczno biodrowy (LMB) to obszar ciała, którego objawy mogą świadczyć o  dolegliwościach pochodzenia stawowego, neurologicznego, jak i tych spoza układu ruchu. Dlatego też podstawowym założeniem kursu jest nauka precyzyjnego stawiania diagnozy. Jej dopełnieniem jest dokładnie i bezpiecznie wykonana terapia, czego kursanci uczą się poprzez Podstawowym celem kursu jest uzupełnienie wiedzy klinicznej o diagnozowaniu, różnicowaniu objawów oraz doborze odpowiedniej terapii pacjenta. 

Głowa, odcinek szyjny i piersiowy oraz bark 

Precyzyjna diagnostyka i terapia głowy, szyi i obręczy kkg stwarzają niemałe możliwości przywrócenia zdrowia naszym pacjentom. Głowa oprócz mózgu i stawów skroniowo-żuchwowych to także reprezentacja zmysłów naszego całego ciała. Szyja posiada najwięcej mechanoreceptorów, które koordynują pracę tkanek wzdłuż całego kręgosłupa. Z kolei obręcz barkowa wraz z kątami żylnymi i licznymi splotami nerwów to początek superprecyjnego łańcucha chwytnego kończyny górnej. Na tym module kursu dokładnie zbadamy i poddamy terapii te struktury, co w niejednym przypadku pozwoli nam zniwelować bóle głowy, zespoły zamrożonego barku czy też promieniowania z okolicy odc Th-C.

Pakiet TM1 +TM2

W cenie kursu zapewniamy:

  • materiały szkoleniowe w formie skryptu
  • certyfikat uczestnictwa w kursie wystawiony przez Uczelnię oraz świadectwo ukończenia kursu dokształcającego na druku MNiSW

Wyższa Szkoła Edukacji i Terapii im. prof. Kazimiery Milanowskiej jest wpisana do Rejestru Instytucji Szkoleniowych Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Poznaniu jak również do Bazy Usług Rozwojowych. Jak uzyskać dofinansowanie? Szczegółowe informacje znajdziecie na stronie: http://serwis-uslugirozwojowe.parp.gov.pl/dofinansowanie

Po ukończeniu kursu uczestnik posiada usystematyzowany sposób postępowania w czasie prowadzenia wywiadu i diagnostyki. Potrafi prowadzić wywiad w sposób logiczny i uporządkowany, badać funkcjonalnie i palpacyjnie pacjenta.

Uczestnik po ukończeniu kursu potrafi oceniać i różnicować między objawami pochodzącymi z układu ruchu, od tych z innych układów i narządów. Potrafi samodzielnie dokonać oceny stan pacjenta, wykluczyć przeciwwskazania do leczenia.

Uczestnik posiada wiedzę z zakresu anatomii, pozwalającą wykonać zaprezentowane techniki manualne w terapii (techniki pozycyjnego rozluźniania, uwalnianie mięśniowo-powięziowe, mobilizacje, manipulacje).

Uczestnik posiada wiedzę o drogach przenoszenia napięć w obrębie układu ruchu.